We hebben wellicht al eens geschreven dat we ‘content’ zijn van de school van onze kinderen. Naast het pedagogisch project, het feit dat het een methodeschool is, ligt wellicht ook de inspraak en de samenwerking met de ouders aan de basis van ons ‘contentement’. Een paar uitingen daarvan merkten we de afgelopen weken.

Eerst was er de ‘gwp’-week waarbij de kinderen van leefgroep 2 (zeg maar het eerste, tweede en derde leerjaar) een hele week rond één thema werkten. Dit jaar was dat ‘technologie’, met als startschot een bezoek aan technopolis en als eindproduct een eigen technologiebeurs waarop eigen gecreëerde robots de show stalen. Maar het hoogtepunt van de week is toch steeds de overnachting. Ook dit jaar waren de weergoden de kinderen meer dan goed gezind, want bij zomerse temperaturen konden ze buiten bbq’en en konden ze daarna hun overgebleven energie kwijt in het avondspel (met klassiekers als ‘vossenjacht’, ‘dikke bertha’, ‘telefoontje’ en ‘citroen-citroen’). De avond werd afgesloten met een voorleesmoment en na het poetsen van de handen en tanden zocht eenieder zijn slaapplek op. Hun vrijdagochtendoogjes verraadden echter dat er niet zo heel veel geslapen werd, maar dat catalogeren we dan maar onder ‘ervaringsgericht onderwijs’. Er stond trouwens een lang weekend voor de deur.

Een goede week later stond het leefschoolfeest voor de deur. Dit jaar werd alles overgoten met een sprookjessausje. Tijdens een oudercafé werd een brainstormsessie gehouden die later vertaald werd in 4 types opdrachten. De Oosterzeelse variant van Geena Lisa & Sergio brachten deze bij de ouders aan de man en zetten de werkgroepjes op. Zo ontstonden een versierteam, een evenemententeam, een muziekteam en een hapjesteam die elk hun beste beentje voorzetten. De resultaten van het versierteam waren wellicht het meest prominent aanwezig (de toegangspoort, sprookjesboom met giant swing, het vliegend tapijt, het prinsessenbed,…), maar de andere teams hadden ook een leuke invalshoek gevonden. Het muziekteam koos dit jaar niet voor een ‘aperitiefconcert’, maar organiseerde een heuse jukebox met op de playlist een plejade aan klassiekers uit kinder- en sprookjeswereld. Verder ontwaarden we peperkoekenhuisjes, suikerspin en sprookjestaarten en liep er een ‘koppel’ roodkapjes munten in te zamelen voor de te realiseren nieuwe schooltuin.

Een mooi resultaat dat ondanks een fikse bui in de latere namiddag toch zeer enthousiast werd onthaald.

Nu nog de proefles voor ons natuurouderschap tot een goed einde brengen en dan wat welverdiende ‘rust’.

Ik weet het, het is hier op het digitale front een beetje stillekes van mijne kant. Niet dat ik niet meer op/voor/achter de laptop zit ‘s avonds. Integendeel. Maar de tijd om erover te schrijven ontbreekt me een beetje. Tot nu: de meisjes spelen in de serre, Finn slaapt en Cas is met Marijke een verse lading broeken halen en het middageten (pastasalade met gerookte zalm, komkommer, uitjes en tonijn) staat klaar.

Als geëngageerde vader van drie kinderen op de leefschool durf ik me al eens een paar taken op de nek halen. Zo waren er de laatste tijd o.a. de lentewerkdag, het lentefeest, de voorbereidingen voor het leefschoolfeest en het avondspel voor GWP van de kinderen van de tweede leefgroep en daartussen ook nog wel de herwerking van de website en een aantal info- en vergaderavonden. Vaak sta ik dan in voor het ontwerp en de realisatie van het beeldmateriaal. Een ontwerpje voor een advertentie in de schoolkrant, een affiche of flyer, een powerpointontwerp, een fotoshoot of fotoreportage. Ik doe het allemaal met heel veel graagte, maar een mens steekt er behoorlijk wat tijd in. Dan moeten andere zaken een beetje wijken. Zodoende was het hier de laatste tijd een beetje stillekes.

Hieronder zie je onder meer de affiche voor het leefschoolfeest, de kabouters voor langs het kabouterpad, materiaal voor de plantjesverkoop, de dvd en hoes van het lentefeest, advertenties voor de lentewerkdag, de natuurouders en het praatcafé, de bomenkaartjes (25 stuks) en een paar voorbeelden uit de powerpoint voor het lentefeest (125 slides).

Een tijdje geleden was het projectthema uit Lena’s klas ‘ridders & prinsessen’. Lena vroeg me of ik in haar klas zwaardjes wou komen maken, iets wat ik een aantal jaar geleden, toen nog in de gemeenteschool, ooit had gedaan voor Cas. Ik dus naar de Hubo om wat latten, waarna ik me een paar avonden teruggetrokken heb in mijn denkbeeldig ‘atelier’. De latten werden afgemeten, verzaagd, gebeiteld, opgeschuurd en het handvat voorzien van een touwtje. De afwerking, het samenbrengen van het lange en korte deel, hield ik voor de klas. Zo konden alle prinsen hun eigen zwaard vervolledigen door met een paar stevige spijkers (en voor de zekerheid een lek houtlijm) beide delen aan elkaar te klinken. Nadien mochten ze nog een aantal versieringskes kiezen waardoor hun wapen volledig gepersonaliseerd was.

Vrijdag, op het praatcafé kreeg ik er nog complimenten over van een paar ouders, die vroegen of ik dat niet op bestelling kon maken. Wel beste mensen, misschien komt er op het leefschoolfeest van 29 mei een workshop waar ik zwaarden en schilden zal fabriceren met de kinderen. Intussen hier een paar prentjes van de zwaarden in wording.

De situatie: na de toneelvoorstelling van deze namiddag zijn M. & L. nog even blijven spelen. Na het koekje trokken ze naar boven waar marthe en L. in marthes kamer een heus kapsalon improviseerden. Bij gebrek aan klandizie gingen ze aankloppen bij de buurkamer waar cas en M. gezellig op het bed een set oortjes deelden waaruit Daan weerklonk.

Cas heeft zich laten inpakken door de drie meisjes en speelde het gewillige slachtoffer.

Vandaag mocht Cas opnieuw een boekenexpo houden. Wonder boven wonder, hij heeft een Fantasia-boek gekozen, nummer IV dit keer. Zijn eerste plan was terug een poster, zoals vorig jaar, maar dat heb ik hem afgeraden. Toen kwam het idee van een maquette van de verschillende rijken waar Geronimo doorheen moet in zijn nieuwe queeste. Daarom trokken we een paar weken geleden nog eens het bos in om materiaal te verzamelen. Van dat mos, die twijgjes en de lappen schors maakten we al boompjes en andere rekwisieten. Uiteindelijk bleek een maquette een beetje te hoog gegrepen, of had hij er in ieder geval niet genoeg tijd voor [ik wil wel wat meehelpen samenstellen, maar het grootste deel moet hij toch zelf doen]. Dus schakelde hij over op plan … euh C ? Of ik de verschillende rijken niet kon fotograferen zodat hij dan met die prenten zijn verhaal kon doen. Alzo stonden wij woensdagavond rond de keukentafel met zijn kartonnen ventjes, de bomen en struiken, een ei, een hamer en wat nagels.

Voor een van zijn scènes moest hij de aanwezigheid van draken suggereren. Hij dacht aan een verbrande struik, dus werd een van de bomen met een lucifer vakkundig verschroeid. De voetafdrukken kwamen gewoon uit een alcoholstift, maar die drakendrollen leken hem niet zo eenvoudig na te maken. Gelukkig is zijn vader in een ver verleden ksa-lid geweest en wist die er wel raad op. Ooit hebben wij, ik meen ergens op kamp in Mol, ons met een groepje aan de plaatselijk Unic geposteerd om daar doodleuk een verse hondendrol te verorberen. Wist de verbouwereerde plaatselijk bevolking veel dat wij die met peperkoek en water zelf gefabriceerde drol er luttele ogenblikken voordien hadden neergepoot. Geniaal, vond Cas, hij lijkt net echt. Voor die drakendrolletjes hadden we maar een klein beetje nodig van het sneetje ‘peterpoep’, zoals Cas het op 2-jarige leeftijd benoemde. Wat we dan wel met de rest gingen doen, wou hij weten. Die werd, net als dertig jaar geleden, vakkundig omgetoverd in een prachtig drolletje. Met het ding gewikkeld in een cleanex trok hij naar de living waar Marijke voor de meisjes aan het voorlezen was. [Hem gewoon oppakken, neen, dat vond hij toch wel een beetje te vies].

‘Kijk eens wat ik vond naast het toilet’ zei hij en hij openbaarde zijn schat.

Heel even zag ik een blik van vertwijfeling bij Marijke. Je moet weten dat Finn zijn producties nog steeds doet in de katoenen luiers. Die worden ‘geledigd’ in het toilet. En even zag ik haar denken: Heb ik hem er dan echt naast gekeild?

Toen ze mij zag binnenkomen en zag proeven van de drol wist ze wel beter. Cas heeft uiteindelijk ook geproefd, nadat zijn zussen al de helft van het ding naar binnen hadden gewerkt.

Oh ja, met zijn boekenexpo is het nog goed gekomen. Deze morgen trok hij met Marijkes laptop naar de klas om zijn eerste powerpointpresentatie te geven. Hoe het klonk kan ik je niet laten horen, wel hoe het er uitzag.