Beste Opa’s en Oma’s. Bij deze mogen jullie terug op jullie beider oren slapen. In de namiddag van 22 juli 2010 heb ik een nieuw hekje geïnstalleerd waardoor de tsjaffelende Finn nu elke ongeattendeerde toegang tot de speeltoren wordt ontzegd. Na een kwartiertje rammelen en klauteren kreeg het van de bevoegde instantie zelfs het label “Finn-proof”, en dat wil al heel wat zeggen.

De taferelen van een éénjarige die jolig de glijbaan opklimt en dan olijk en onbeveiligd vanop het platform aanstalten maakt om naar het zoldertje te klimmen behoren dan ook tot het verleden. De bessenstruiken zullen ons trouwens ook dankbaar zijn dat de pluk nu iets gecontroleerder kan gebeuren.

Ja, hij loopt! Al ruim een week, maar het is er niet eerder van gekomen er iets over te schrijven. En eens zo’n kruiper een stapper wordt, lijkt het alsof het al altijd zo geweest is. Nochtans heeft hij wel een maand lang ‘bijna’ gelopen. Achter een karretje, met de handjes aan de muur, één wankel pasje en dan terug veilig op de knieën. Maar sinds hij 12 1/2 maand is stapt hij echt en daar heeft hij bijzonder veel plezier in. Of zou dat zijn omdat de andere kinderen zijn stapjes tellen en dan applaudisseren? Iedere dag meer stapjes, iedere dag zekerder van zijn kunnen. En daarmee past hij volledig in het rijtje van onze andere kinderen. Ze zetten allemaal hun eerste duidelijke stappen rond hun eerste verjaardag. En van dan af zijn ze niet meer te houden!

Deze morgen had voor Finn niets bijzonders. Zoals altijd werd hij goedgezind wakker, ongedurig om uit zijn bedje te mogen. Dat er een cadeautje in plaats van een boterham klaarstond op tafel ontging hem. Maar voor mij was deze morgen wel heel speciaal. Een jaar geleden reden we in alle vroegte naar het ziekenhuis en kon ik Finn kort na de middag eindelijk in mijn armen sluiten. Nauwelijks te geloven dat die rustige en tevreden baby nu een zelfverzekerde en goedlachse peuter is die nieuwsgierig zijn wereld rondkruipt en tegemoet stapt.

En net vandaag hebben we weer nieuw leven in huis. Geert had ons Joske rond zeven uur binnengelaten en was naar het werk vertrokken. Om kwart voor acht trof ik ze in de living aan met twee kleintjes, het jongste net geboren. Intussen ligt ze te spinnen met vier gulzig drinkende poesjes op haar buik. De verliefde en trotse blik die ze me toewerpt telkens als ik een kijkje kom nemen is heel herkenbaar. Daarnet mocht ik ze eens grondig bekijken en, toeval o toeval, ze heeft 2 meisjes en 2 jongens. Wij hadden daar bijna acht jaar voor nodig!

Over draagdoeken had ik al eens geschreven, zo kort na Finns geboorte. Maar bijna een jaar later dringt een update zich op. Dragen met een groter en dus zwaarder kind is een ander verhaal dan wat rondhotsen met een borelingske. De tricot slen is terug naar Frankrijk, waar hij wacht op de komst van A’s tweede kind, de babybjörn gaat in dezelfde richting.

De ringsling van Mister Mirko is vooral in de zomer gebruikt, maar ligt nu wat te verstoffen in de kast. De buidelsling uit fleece daarentegen, door oma A. met behulp van een patroon van Mme Zsazsa gemaakt, wordt dagelijks tweemaal gebruikt om de kinderen naar school te brengen. Finn uit de auto, hup in de sling en hij gaat overal mee naartoe terwijl ik mijn handen toch nog vrij heb. Superhandig, superzacht, maar ook gigantisch warm. Ideaal voor nu dus, maar wellicht onuitstaanbaar in de zomer. Maar ook daar hebben we al een oplossing voor gezocht. Een zomers linnen stofje en een oma die kan naaien, meer heb je niet nodig.

Of toch. Een hele lange doek zoals de tricot slen, maar dan niet in tricot, maar in katoen. Zo kan een zwaardere baby met de juiste knooptechniek op buik, heup of rug gedragen worden. Het vraagt wat oefening, maar eigenlijk is het superleuk. Ontelbare filmpjes op Youtube, oa. van de onvolprezen draagdoekmama - Eva van de doekentheek - tonen de mogelijkheden van zo’n simpele lap stof. Zo heb ik vandaag in de tuin gewerkt met Finn op mijn rug. Ik voelde me net een Afrikaantje. Nog meer respect gekregen voor de vrouwen aldaar. En nadien heb ik mijn Girasol jungle aan de perenboom geknoopt als schommel voor Lena. Over veelzijdigheid gesproken.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.