E., mede-leefschoolmama en pleitbezorgster voor het vegetarisme, vatte het leuke idee op om een kookworkshop bij haar thuis te organiseren. Ze vond Tino Don Porto Carero bereid die te leiden en het was niet moeilijk om via de leefschool en ook daarbuiten 8 ‘hobbykoks’ warm te maken om de uitdaging aan te gaan. Vreemde combinaties en de meest exotische planten met onuitspreekbare namen leidden tot lekkere gerechten, die we nadien natuurlijk gezellig samen mochten opeten. We leerden nieuwe mensen kennen, wisselden ideetjes uit en lachten om E. directe stijl bij de voorstelling van de aanwezigen. Een heel gezellige voormiddag, dus. Alhoewel Thaïs voor onze kinderen misschien iets te speciaal is [maar de lekkere curry ga ik zeker proberen verkocht te krijgen], wist ik onmiddellijk dat ik met het dessert zou scoren. Vandaag maakte ik de kokosrijst met banaan klaar en het was inderdaad een schot in de roos. Ze likten de pan met duimen en vingers leeg.

Ook R., Cas’ vriendje, vond het heerlijk. Maar dat is een schot voor open doel, want R. is een droom om voor te koken. Hij lust bijna alles, wil graag van alles proeven, neemt met veel plezier een tweede of een derde bord en zegt dan ook vol overgave dat hij het superlekker vindt. Zoals deze middag, nochtans iets zeer basic: een ovenschotel met quorn, kastanjechampignons en oesterzwammen in kleine stukjes en wat misosaus, met daarbovenop spruitjespuree en wat broodkruim. In 1-2-3 was de schotel leeg.

Maar u zit natuurlijk te wachten op het recept van die kokosrijst met banaan, anders was u al lang gestopt met lezen. Geloof me, ‘t is echt supersimpel om klaar te maken:

Haal 200 à 300g paarse rijst uit de wereldwinkel, kook die in dubbel zoveel water gedurende een 20-tal minuutjes. Neem een blik kokosmelk (400g), voeg 2 à 4 eetlepels rietsuiker en 1/2 theelepel zout toe en breng aan de kook. Voeg dit toe aan de rijst en laat nog heel eventjes borrelen. Dien op met stukjes banaan. Volgens mij moet dit ook heel lekker zijn met de zuurzoete smaak van passievruchten. Je mag natuurlijk niet, zoals Geert, bang zijn van exotische smaken of een afkeer hebben van kokosmelk. Wij noemen het hier ‘paarse rijstpap’.  Lekker, écht lekker!