Ook hier heeft de ‘sintkoorts’ toegeslagen. Er valt weinig aan te doen, uitzieken is het enige dat helpt. Voorlopig blijft het binnen de perken, maar we verwachten nog een korte opstoot zo rond 5 december… Tot dan proberen we ons te houden aan de voorgeschreven dosis van drie afleveringen ‘Dag sinterklaas’ per dag. Voor een examen over sint en piet zouden onze kinderen wellicht glansrijk slagen.

Bij Cas begon het deze zomer al. Hij maakte in het geheim een eerste versie van zijn sinterklaasbrief en speelde daarmee op zeker. Wie geen brief schrijft krijgt immers geen cadeautjes en van die nachtmerrie was hij op die manier al zeker gevrijwaard. Maar daar bleef het niet bij. De brief werd om de zoveel weken bijgewerkt – gegom, doorhalingen, correcties op correcties vindt de sint vast niet erg. Maar nu, vlak voor ‘le moment suprème’, heeft hij een nieuwe geschreven.

Hij wil, na rijp beraad, graag een Nintendo, zoals enkele vriendjes uit de klas. Van ons krijgt hij dat niet en hij gokt erop dat de sint zijn wens wel zal inwilligen. En als hij toch bezig is met geven, mag hij er nog een stuk of 6 spelletjes bovenop doen. Een ‘nee’ heb je, een ‘ja’ kun je krijgen, lijkt hij te denken. Ik probeer hem op een teleurstelling voor te bereiden, want de sint houdt volgens mij niet van computerspelletjes. Gelukkig hebben ze hem dat zelf horen zeggen in ‘Dag sinterklaas’ – dank u, Jan Decleir, om de puntjes op de i te zetten. Maar blijkbaar heeft een vriendje vorig jaar wèl zo’n spel gekregen van de sint en dus blijft hij voorlopig nog in zijn kansen geloven.

Ik heb gesuggereerd dat het misschien een goed idee is om eens te schrijven dat de sint zelf mag kiezen. Eigenaardig genoeg is Marthe de enige die dat ook daadwerkelijk door mij heeft laten noteren in haar brief. Dit verraste mij, want iedere keer als ze iets niet krijgt van ons zegt ze laconiek: “Dan vraag ik het wel aan sinterklaas, hé.” Maar nu het bijna zover is, weet ze het niet meer zo goed.

Lena wil vooral wat haar vriendinnetjes hebben: my little pony (aaaghh), iets uit de elfenreeks van playmobil (oef) en het nieuwe liedje van K3 – ja, ook hier is studio 100 niet buiten te houden – en voor de rest mag hij, gelukkig, zelf kiezen.

Ze maakten dus enkele mooie tekeningen, haalden wortels voor het paard uit de koelkast, zetten wat appelsap voor de sint klaar en lieten mij een ‘pintke’, zoals Marthe het zo mooi zegt, uit de kelder halen voor zwarte piet. Om helemaal in de stemming te komen, keken we daarna samen naar ‘Het paard van sinterklaas’.

Ik weet zeker dat die trappist zwarte piet zal smaken.

update: Blijkbaar twijfelde Cas stiekem ook aan zijn kansen, want er kwam – wellicht ‘s avonds laat geschreven – nog een nieuwe versie van zijn brief waarin met geen woord meer gerept wordt over de Nintendo. Hij hoopt nu dat Star wars en lego city op meer goedkeuring kunnen rekenen bij de goedheilige man. Tegen ons deed hij wat geheimzinnig en ontwijkend over de inhoud van zijn brief, want het was iets tussen hem en de sint. Maar de sint heeft het me zelf verklapt …