Pjotr²
Pjotr, je weet wel, onze je-gaat-naar-de-geitjesboerderij-om-kaas-en-brengt-een-poesje-mee poes voelt zich hier al helemaal thuis. Met de kinderen was het direct ‘koekenbak’. Zeker bij Marthe, die zat heel vaak in kleermakerszit met de Playmobil te spelen met in haar schoot of op haar rok een rustig turend of slapend ukkepukje. Van ons had hij in het begin een beetje schrik, maar dat overwon hij ook al snel. Pjotr is een rustig, lief en zeer aanhankelijk poesje, niet zo’n wildebras als Findus toen die klein was.
Sinds gisteren mag hij ook al eens buiten. Hij kende Findus al als de-poes-van-aan-de-andere-kant-van-het-schuifraam. Ze snuffelden al een paar keer toen het raam op een kier stond en noch Findus noch Pjotr zette het op een blazen of grollen. Gisteren waren de kinderen dan ook dolenthousiast toen ze zagen dat Pjotr en Findus ‘neuze-neuze’ deden. Lena dacht dat ze wel een beetje verliefd op elkaar zouden kunnen zijn.
Deze middag echter sloeg het noodlot toe. Iets na elven kreeg ik een paniektelefoon van Marijke dat er iets ernstig mis was met Pjotr. Ze had poezen horen vechten en vond Pjotr aan het schuifraam van het houten terras. Hij leek in cirkeltjes achter zichzelf te hollen en miauwde in paniek. Toen ze hem opnam zag ze dat zijn ene pootje zo slap hing en ze dacht in eerste instantie dat dat pootje uit de kom was. Maar toen hij terug binnen in zijn mandje zat bleek er veel meer aan de hand. Beide pootjes en zijn staartje hingen slap en hij sleepte zich op zijn voorpoten naar zijn drinkbakje. In zijn rugje zat ook een rare knik die het ergste liet vermoeden. Gelukkig wonen we vlakbij een dierenarts en mocht ze kort na het middageten al langsgaan. Maar ook die vond het zeer bizar en gaf ons niet al te veel hoop. Een spuit in zijn rug en wat isobetadine op zijn open wonde aan de voorpoot, meer kon hij voorlopig niet doen. Nu is het afwachten of er verandering komt in zijn toestand, zoniet dan is zijn rug wellicht gebroken. Helaas bestaan er geen rolstoelen voor poezen, al ben ik ervan overtuigd dat Cas er wel een in elkaar zou kunnen knutselen met z’n Lego.
[update donderdag 10 september 19.30]
De inspuiting tegen de hernia kon niet baten. Zijn rugje was wel degelijk gebroken. Pjotr, ons liefste snoezigste poesje is niet meer.



Chantal says:
September 10th, 2009 at 11:51 am
Ocharme da bichke! hopelijk komt het toch allemaal weer goed en krijgt die stoute kater zijn verdiende straf.