Op verzoek, een eenvoudig broodrecept.

Wat heb je nodig? Niet zo gek veel, wat bloem, water, gist, zout en boter of olie. Ik gebruik altijd 500 gram bloem, en onder het motto ‘waarom moeilijk doen als gemakkelijk ook gaat’ heb ik hier wat koffiekopjes uitgetest en ik weet intussen dat ik voor 500 g ongeveer vier kopjes nodig heb. Zo hoef ik geen weegschaal meer uit te halen om brood te bakken. Een truc ‘van de lege (= luie voor wie niet van Oost- of  West-Vlaanderen komt) huisvrouwen’ noemen we dat hier. Hou er rekening mee dat  niet alle bloem evenveel weegt, hoe meer pitten en zaden, hoe zwaarder.

Aan de zijkant van de mengkom strooi ik 1 theelepel zout en daar doe ik wat bloem over. De belangrijkste les die mijn grootmoeder mij leerde: het zout mag nooit direct in contact komen met de gist, anders werkt die niet meer, vandaar dat ik die in een kuiltje begraaf. Ik voeg een klontje boter toe (ongeveer 15 à 20 gram) en een snuifje suiker. Dat laatste zou voor een krokante korst zorgen, heb ik me laten wijsmaken. Dan heb je ongeveer 250 ml water op kamertemperatuur nodig. Voor sommige bloemsoorten is dat meer, maar dat zal je wel merken aan het deeg. Je kan altijd wat bloem bijdoen als het te nat is of wat water als het geen homogeen, soepel deeg zou worden. In de winter is water op kamertemperatuur eigenlijk wat te koud, dus dat gaat dan heel even in de microgolfoven. Verse gist los je eerst op in de lauw water, bij poedergist is dat niet nodig. Je hebt minstens twee keer zoveel verse gist nodig als poedergist. Ik gebruik meestal zo’n 8 à 10 g poedergist, afhankelijk van de bloemsoort (hoe donkerder, hoe meer gist nodig).

Mijn trouwe kitchenaid mengt alles met de kneedhaak tot een soepele deegbal, zo’n 10 minuten op stand 2, en dan gaat dit in een kom op een warme plaats. Een propere en lichtjes vochtige (handen wassen en aan afdrogen is genoeg) handdoek beschermt alles tegen tocht. Wanneer de deegbal ongeveer dubbel zo groot geworden is (ruim een uur, soms twee uur) mag je opnieuw heel even kneden. Dit eerste rijsproces kan natuurlijk sneller in de oven op 40°C, maar iemand vertelde mij dat dat niet zo goed is. Ik weet niet waarom, maar ze klonk geloofwaardig.

De tweede keer kneden sla ik over, ik trek mijn deeg wat uit elkaar zodat ik een rechthoekige lap heb en doe die dan in drieën dicht. En dan nog eens hetzelfde voor de andere richting. Dan leg ik mijn broodje in een broodbakvorm – zo’n antikleef, gewoon wat bloem in strooien is genoeg – en gaat dit opnieuw onder zeil op een warme plaats. Wanneer het zo groot geworden is dat mijn vorm vol zit en het mooi omhoog gekomen is, is het tijd om de oven voor te verwarmen. Ik bak het 30 minuten op 200°C met een kommetje water in de oven voor een lekker krokante korst. Een doorbakken brood klinkt hol als je er vanonder op tikt. Smakelijk!